शातकुम्भस्य शुद्धस्य शतं निष्कान् ददामि ते । मणीनष्टौ च वैदूर्यान् हेमबद्धान् महाप्रभान्,मैं तुम्हें शुद्ध सुवर्णकी सौ मोहरें देता हूँ, साथ ही अत्यन्त प्रकाशमान स्वर्णजटित आठ वैदूर्यमणियाँ भेंट करता हूँ
śātakumbhasya śuddhasya śataṁ niṣkān dadāmi te | maṇīn aṣṭau ca vaidūryān hemabaddhān mahāprabhān |
ઉત્તરે કહ્યું—હું તને શુદ્ધ શાતકુંભ સોનાના સો નિષ્ક આપું છું; તેમજ સોનામાં જડિત, મહાપ્રભાથી ઝગમગતા આઠ વૈદૂર્ય મણિઓ પણ અર્પણ કરું છું।
उत्तर उवाच
The verse highlights the kṣatriya/royal ethic of dāna—recognizing assistance or valor through generous gifts. It frames wealth not merely as possession but as a means to honor, repay, and uphold social obligations.
Uttara speaks and offers a substantial reward: one hundred niṣkas of pure gold and eight brilliant cat’s-eye gems set in gold, indicating a formal gesture of gratitude and princely generosity.