Mahabharata — Virata Parva, Shloka 88
Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
तत् कृत्वा दुष्करं कर्म कृष्णाया: प्रियमुत्तमम् । तथा स कीचकं हत्वा गत्वा रोषस्य वै शमम्
tad kṛtvā duṣkaraṃ karma kṛṣṇāyāḥ priyam uttamam | tathā sa kīcakaṃ hatvā gatvā roṣasya vai śamam ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—કૃષ્ણા (દ્રૌપદી)ને પ્રિય, ઉત્તમ અને અત્યંત દુષ્કર કાર્ય કરીને, તેમજ એ જ રીતે કીચકને મારી પોતાનો રોષ શાંત કરીને, ભીમસેને દ્રૌપદી સાથે પરામર્શ કર્યો અને પછી, મહારાજ, ફરી પાકશાળામાં પાછો ગયો. યુવતીઓમાં શ્રેષ્ઠ દ્રૌપદી કીચકના વધથી અત્યંત પ્રસન્ન થઈ; તેનો બધો શોક દૂર થયો. પછી તે સભાભવનના રક્ષકો પાસે જઈને બોલી.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames the slaying of Kīcaka as a difficult yet excellent act done to protect Draupadī and restore moral order: righteous force may be employed against predatory wrongdoing, but the agent should also return to self-control—anger is to be pacified after justice is secured.
After killing Kīcaka, Bhīma’s wrath subsides; he consults Draupadī and returns to his role in the kitchen to maintain the Pāṇḍavas’ disguise. Draupadī, relieved and joyful, goes to the assembly-hall guards to speak, setting up the next development in the court’s response.