Shloka 116
Karṇa’s Counsel on Śrī
Fortune) and the Proposed Display before the Exiled Pāṇḍavas (कर्णवचनम् / श्रीप्रदर्शन-प्रस्तावः
राक्षसीभिश्न सम्पूर्णमनेकैश्न मृगद्धिजै: । सात सिरोंवाले अद्भुत नाग, जिनकी दृष्टिमें ही विष भरा था, उस पर्वतकी रक्षा करते थे। इनके सिवा राक्षस, पिशाच, भयानक भूतगण, राक्षसी-समुदाय तथा अनेक पशु- पक्षियोंसे भी वह पर्वत भरा हुआ था
rākṣasībhiś ca saṃpūrṇam anekaiś ca mṛgadvijaiḥ | saptaśīrṣā adbhutā nāgā yeṣāṃ dṛṣṭau viṣaṃ sthitam | taṃ parvataṃ rakṣayanti sma | eteṣāṃ ca vinā rākṣasāḥ piśācā bhīṣaṇā bhūtaganā rākṣasī-samūhaś ca nānā-paśu-pakṣiṇaś ca tena parvataḥ paripūrṇaḥ ||
માર્કંડેયે કહ્યું— તે પર્વત રાક્ષસીઓથી સર્વત્ર ભરેલો હતો અને અનેક પ્રકારના પશુ-પક્ષીઓથી પણ. અદ્ભુત સાત મસ્તકવાળા નાગ— જેમની નજરમાં જ વિષ ભરેલું હતું— તે પર્વતની રક્ષા કરતા હતા. તેમના સિવાય ત્યાં રાક્ષસ, પિશાચ, ભયાનક ભૂતગણ, રાક્ષસી-સમુદાય તથા નાનાવિધ પશુ-પક્ષીઓ પણ ઠસાઠસ ભરેલા હતા.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights that danger may be embedded in one’s surroundings and guarded by formidable forces; ethically, it encourages self-control, careful judgment, and preparedness when approaching unknown or forbidden spaces.
Mārkaṇḍeya describes a mountain densely inhabited by rākṣasīs and other fearsome beings, and guarded by wondrous seven-headed nāgas whose gaze itself is poisonous, emphasizing the mountain’s extreme peril.