Shloka 139
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
निर्गतो5हमकामस्तु इच्छया ते महाप्रभो । इच्छामि पुण्डरीकाक्ष ज्ञातुं त्वाहमनिन्दितम्
nirgato ’ham akāmas tu icchayā te mahāprabho | icchāmi puṇḍarīkākṣa jñātuṁ tvāham aninditam ||
વૈશંપાયન બોલ્યા— “મહાપ્રભો! મારી પોતાની કોઈ ઇચ્છા ન હોવા છતાં, માત્ર તમારી ઇચ્છાથી હું બહાર આવ્યો છું. પુન્ડરીકાક્ષ! દેવોમાં અનિંદ્ય અને શ્રેષ્ઠ એવા તમને હું જાણવા ઇચ્છું છું.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights humility and devotion: the speaker claims no self-driven agenda and attributes action to the lord’s will, then expresses a sincere desire to know the blameless, supreme divine—framing spiritual inquiry as reverent and ethically grounded.
A narrator-voice (Vaiśaṃpāyana) reports a devotee’s address to a powerful, lotus-eyed deity: the speaker has come forth at the deity’s prompting and now requests true knowledge/recognition of that divine being, praised as faultless and supreme.