Shloka 109
कृतयुगवर्णनम् तथा राजधर्मोपदेशः
Kṛtayuga Description and Instruction on Royal Dharma
पश्यामि च महीं राजन् काननैरुपशोभिताम् । (सपर्वतवनद्वीपां निमग्नाशतसड्कुलाम् ।) यजन्ते हि तदा राजन् ब्राह्मणा बहुभिर्मखै:
vaiśampāyana uvāca | paśyāmi ca mahīṁ rājan kānanair upaśobhitām | sa-parvata-vana-dvīpāṁ nimagnā-śata-saṅkulām | yajante hi tadā rājan brāhmaṇā bahubhir makhaiḥ |
રાજન! મેં તે ભૂમિને પણ જોઈ—અनेक કાનનોથી શોભિત, પર્વત-વન-દ્વીપોથી યુક્ત અને સૈકડો સરિતાઓથી ભરપૂર। તે દિવસોમાં, રાજન, બ્રાહ્મણો અનેક મખો દ્વારા યજ્ઞપુરુષ ભગવાનની સમ્યક આરાધના કરતા હતા।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links a flourishing, well-ordered land with the sustained practice of dharma—here expressed through yajña performed by brāhmaṇas. Ethical order and prosperity are portrayed as mutually reinforcing: when sacred duties are upheld, the world appears abundant, beautiful, and stable.
Vaiśampāyana describes to the king a vision/description of a region of the earth: richly forested, defined by mountains and islands, and filled with many rivers. He adds that at that time brāhmaṇas were actively conducting many sacrificial rites, indicating a period of ritual vitality and social-religious harmony.