Shloka 12
Adhyāya 96: Nārada Guides Mātali in Varuṇa’s Realm
Varuṇa-loka Darśana
इस प्रसंगमें कन्यादान करनेके लिये वर ढूँढ़नेवाले मातलिके इस प्राचीन इतिहासका उदाहरण दिया करते हैं ।।
mataḥ trailokyarājasya mātalināma sārathiḥ | tasyākaivā kule kanyā rūpato lokaviśrutā ||
કણ્વે કહ્યું—કન્યાદાન માટે યોગ્ય વર શોધનારા લોકો આ પ્રાચીન ઇતિહાસનું ઉદાહરણ આપે છે. ત્રિલોકરાજ ઇન્દ્રના પ્રિય સારથીનું નામ માતલિ હતું. તેના કુળમાં એક જ કન્યા હતી, જે પોતાના રૂપના કારણે સર્વ લોકોમાં વિખ્યાત હતી.
कण्व उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage (especially kanyādāna) as a dharmic act guided by precedent and careful selection: families cite exemplary ancient histories to justify and refine the search for a worthy bridegroom, emphasizing responsibility toward lineage and social order.
Kaṇva introduces an old, well-known story used as an example in discussions of arranging a daughter’s marriage. He begins by identifying Mātali, Indra’s charioteer, and notes that Mātali had a single daughter celebrated for her beauty—setting the stage for the ensuing account of finding her a suitable match.