Shloka 20
न्यमन्त्रयेतां राजानं कि कार्य क्रियतामिति । ततस्तामानुपूर्वी स पुनरेवान्वकीर्तयत्,निकट जाकर उनके चरणोंमें नमस्कार करके दम्भोद्धवने उन दोनोंका कुशल-समाचार पूछा। तब नर और नारायणने राजाका स्वागत-सत्कार करके आसन, जल और फल-मूल देकर उन्हें भोजनके लिये निमन्त्रित किया। तदनन्तर पूछा कि हम आपकी कया सेवा करें? यह सुनकर उन्होंने अपना सारा वृत्तान्त पुनः अक्षरश: सुना दिया
nyamantrayētāṃ rājānaṃ kiṃ kāryaṃ kriyatām iti | tataḥ tām ānupūrvīṃ sa punar evānvakīrtayat ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—નર અને નારાયણે રાજાને બોલાવી કહ્યું—“તમારું કયું કાર્ય કરવું? તમારી કઈ સેવા કરવી?” ત્યારે તે તેમની પાસે જઈ તેમના ચરણોમાં નમસ્કાર કરીને કુશળ-સમાચાર પૂછ્યો. તેમણે પણ રાજાનું યથોચિત સ્વાગત-સત્કાર કર્યું—આસન, જળ અને ફળ-મૂળ આપી ભોજન માટે આમંત્રણ આપ્યું. પછી પૂછ્યું—“અમે તમારી કઈ સેવા કરીએ?” આ સાંભળીને તેણે પોતાના દૂતકાર્યનો સમગ્ર વર્તાંત યથાક્રમે, યથાવત્, ફરી અક્ષરશઃ સંભળાવ્યો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through hospitality and humility: worthy hosts ask what service they can render, and the guest responds with truthful, orderly speech. Ethical conduct is shown in honoring a visitor/king and in narrating events accurately when seeking guidance.
After being welcomed, the king is asked by Nara and Nārāyaṇa what they should do for him. In response, he recounts his entire story again, step by step, as it happened.