Shloka 6
कृतोदकानुजप्य: स हुताग्नि: समलंकृत: । ततश्नादित्यमुद्यन्तमुपातिषछतत माधव:,संध्या-तर्पण और जप करके अन्निहोत्र करनेके पश्चात् माधवने अलंकृत होकर उदयकालमें सूर्यका उपस्थान किया
kṛtodakānujapyaḥ sa hutāgniḥ samalaṅkṛtaḥ | tataḥ snāditiyam udyantam upātiṣṭhata mādhavaḥ ||
સંધ્યા-તર્પણ અને જપ કરીને તથા વિધિપૂર્વક અગ્નિહોત્ર પૂર્ણ કર્યા પછી માધવ અલંકૃત થયા; ત્યારબાદ પ્રભાતે ઉદય થતા સૂર્યનું ઉપસ્થાન કર્યું.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast observance of nitya-karma (daily duties)—sandhyā rites, japa, and Agnihotra—showing that personal discipline and reverence for cosmic order (the Sun) are integral to dharma, even when major political and martial decisions loom.
Vaiśampāyana narrates that Mādhava completes his morning religious observances—water-offerings and recitation, then fire-oblation—adorns himself, and then performs the customary dawn reverence to the rising Sun.