Shloka 9
विदुरस्य कृष्णं प्रति शमोपदेशः
Vidura’s Counsel to Krishna on the Limits of Peace
विविधास्तरणास्तीर्णमभ्युपाविशदच्युत: । उस राजसभामें सुन्दर रत्नोंसे विभूषित एक सुवर्णमय पर्यक रखा हुआ था, जिसपर भाँति-भाँतिके बिछौने बिछे हुए थे। भगवान् श्रीकृष्ण उसीपर विराजमान हुए ।।
vaśaṃpāyana uvāca | vividhāstaraṇāstīrṇam abhyupāviśad acyutaḥ | tasmin rājāsabhāyāṃ sundara-ratnaiḥ vibhūṣitaḥ suvarṇamayaḥ paryaṅkaḥ sthāpita āsīt, yasmin nānāvidhāni śayanāni tīrṇāni āsan | bhagavān śrīkṛṣṇas tasminn eva virājām āsa || tasmin gāṃ madhuparkaṃ cāpy udakaṃ ca janārdane ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—અચ્યુત શ્રીકૃષ્ણ અનેક પ્રકારનાં આસ્તરણોથી પાથરાયેલા તે પર્યંક પર બિરાજમાન થયા. તે રાજસભામાં સુંદર રત્નોથી વિભૂષિત એક સુવર્ણમય પલંગ મૂકાયેલો હતો; તેના પર નાનાવિધ શયનાસ્તરણો પાથરેલા હતા, અને એ પર જ ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ મહિમાથી શોભ્યા. ત્યારબાદ જનાર્દનના સત્કારાર્થે—અતિથિધર્મ અનુસાર—ગાય, મધુપર્ક અને જળ લાવવામાં આવ્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when political tensions are high, dharma requires proper respect and hospitality toward a worthy guest—especially an envoy like Kṛṣṇa. The scene underscores ethical restraint and adherence to social-ritual obligations as a foundation for righteous conduct.
Kṛṣṇa enters the royal assembly and is seated on an ornate golden couch with many coverings. The hosts then present traditional honours—cow, madhuparka, and water—marking a formal reception of an eminent visitor in the diplomatic context of the Udyoga Parva.