Shloka 75
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
अथो धनंजयं ब्रूया नित्योद्युक्ते वृकोदरम् । यदर्थ क्षत्रिया सूते तस्य कालोडयमागत:
atho dhanañjayaṃ brūyā nityodyukte vṛkodaram | yadartha kṣatriyā sūte tasya kālo ’yam āgataḥ ||
વૈશંપાયન બોલ્યા— ત્યાર પછી ધનંજય અર્જુનને અને સદા કર્મ માટે તૈયાર રહેનારા વૃકોદર ભીમને કહેજે: ક્ષત્રિય સ્ત્રી જે હેતુથી પુત્રને જન્મ આપે છે, તે હેતુ સિદ્ધ કરવાનો સમય હવે આવી પહોંચ્યો છે.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames warfare not as personal aggression but as a time-bound obligation of kṣatriya-dharma: when justice and duty demand action, one must be ready to fulfill the purpose for which a warrior is born—protection of order and rightful claims.
Vaiśampāyana reports an instruction to convey a message to Arjuna and Bhīma: both should be reminded that the decisive moment has arrived to act according to their warrior role, implying imminent conflict and the need for steadfast readiness.