Shloka 4
अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
त्वया धर्मार्थियुक्तं चेदुक्ते शिवमनामयम् | हित॑ नादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति
tvayā dharmārthiyuktaṃ ced ukte śivam anāmayam | hitaṃ nādāsyate bālo diṣṭasya vaśam eṣyati ||
અર્જુન બોલ્યો—તમે ધર્મ અને અર્થથી યુક્ત, શુભ અને અનામય હિતવચન કહો તોય બાળબુદ્ધિ માણસ તે સ્વીકારતો નથી; તે તો દૈવના વશમાં જ જઈ પડે છે.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Right counsel—even when ethical, beneficial, and harmless—may fail if the listener is immature or obstinate; such a person becomes driven by “diṣṭa” (what is fated/ordained) rather than by discernment.
Arjuna comments on the limits of persuasion: he observes that a “bāla” (foolish person) will not accept wholesome, dharma-aligned advice and will instead proceed along a destiny-driven course.