Shloka 8
नरनारायणावेतौ लोकाल्लोकं समास्थितौ । ऊर्जितौ स्वेन तपसा महासत्त्वपराक्रमौ,ब्रद्माजी बोले-बृहस्पते! ये जो दोनों महान् शक्तिशाली तपस्वी पृथ्वी और आकाशको प्रकाशित करते हुए हमलोगोंका अतिक्रमण करके आगे बढ़ गये हैं, नर और नारायण हैं। ये अपने तेजसे प्रजवयलित और कान्तिसे प्रकाशित हो रहे हैं। इनका धैर्य और पराक्रम महान् है। ये अपनी तपस्यासे अत्यन्त प्रभावशाली होनेके कारण भूलोकसे ब्रह्मलोकमें आये हैं
naranārāyaṇāv etau lokāl lokaṃ samāsthitau | ūrjitau svena tapasā mahāsattvaparākramau ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—આ બે, નર અને નારાયણ, એક લોકમાંથી બીજા લોકમાં પ્રવેશ કરીને સામાન્ય જીવોની પહોંચને વટાવી આગળ વધ્યા છે. પોતાના તપથી બળવાન બની તેઓ મહાન આધ્યાત્મિક તેજ અને વીર પરાક્રમથી દીપ્ત છે. તપોબળના પ્રભાવથી તેઓ ભૂલોકમાંથી ઉઠીને બ્રહ્મલોકમાં પહોંચ્યા છે—અંતર્જ્વાળા અને કાંતિથી પ્રકાશિત.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights tapas (disciplined austerity) as a transformative spiritual force: inner restraint and sustained practice generate tejas (radiance) and elevate one’s state of being, symbolized by moving from one loka to a higher loka.
Vaiśampāyana describes the extraordinary stature of the twin sages Nara and Nārāyaṇa: empowered by their own austerities, they transcend ordinary realms and are portrayed as reaching a higher world (understood in context as Brahmaloka), shining with great spiritual and heroic potency.