Shloka 60
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
मौनान्न स मुनिर्भवति नारण्यवसनान्मुनि: । स्वलक्षणं तु यो वेद स मुनि: श्रेष्ठ उच्यते,मौन रहने अथवा जंगलमें निवास करनेमात्रसे कोई मुनि नहीं होता। जो अपने आत्माके स्वरूपको जानता है, वही श्रेष्ठ मुनि कहलाता है
maunān na sa munir bhavati nāraṇyavasanān muniḥ | svalakṣaṇaṃ tu yo veda sa muniḥ śreṣṭha ucyate ||
માત્ર મૌન રહેવાથી કોઈ મુનિ થતો નથી, ન તો અરણ્યવાસીનું વસ્ત્ર ધારણ કરવાથી. જે પોતાના આત્માના સ્વલક્ષણ—સત્ય સ્વરૂપ—ને જાણે છે, તે જ શ્રેષ્ઠ મુનિ કહેવાય છે.
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
True sagehood is not established by external signs like silence or ascetic dress; it is established by inner realization—knowing the Self’s essential nature (svalakṣaṇa).
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs (in a didactic, philosophical mode) that spiritual authority and excellence come from inner knowledge rather than outward austerities, correcting common misconceptions about what makes a muni.