क्षमावन्तो निराकारा: काष्ठेडग्निरिव शेरते । अच्छे कुलमें उत्पन्न, अग्निके समान तेजस्वी, क्षमाशील और विकारशून्य संत पुरुष सदा काष्ठमें अग्निकी भाँति शान्तभावसे स्थित रहते हैं ।। १४ ह ।। यस्य मन्त्र न जानन्ति बाह्ाश्चाभ्यन्तराश्ष ये
kṣamāvanto nirākārāḥ kāṣṭhe 'gnir iva śerate |
વિદુર કહે છે—જે ક્ષમાવંત છે અને દેખાડાથી રહિત છે, તે કાષ્ઠમાં છુપાયેલી અગ્નિ જેવી શાંતિથી રહે છે; ઉત્તમ કુળમાં જન્મ્યા છતાં, અગ્નિસમાન તેજસ્વી હોવા છતાં, સંતજન પોતાની શક્તિને સંયમમાં રાખી નિર્વિકાર સ્થિત રહે છે.
विदुर उवाच
True strength is restrained: the virtuous person practices kṣamā (forbearance) and avoids ostentation, keeping inner power calm and contained—like fire latent in wood—rather than erupting in anger or display.
In Vidura’s counsel during the tense pre-war negotiations of Udyoga Parva, he describes the character of saintly and wise people, using a metaphor to urge steadiness, patience, and dignified restraint amid provocation.