Shloka 5
Udyoga-parva Adhyāya 27 — Saṃjaya’s Counsel on Dharma, Desire, and the Non-Perishing of Karma
अविनाशमिच्छतां ब्राह्मणानां प्रायश्षित्तं विहितं यद् विधात्रा । सम्पश्येथा: कर्मसु वर्तमानान् विकर्मस्थान् संजय गर्हयेस्त्वम्,सूत! (जीविकाका मुख्य साधन न होनेपर) ब्राह्मणोंका नाश न हो जाय, ऐसी इच्छा रखनेवाले विधाताने जो (उनके लिये अन्य वर्णोकी वृत्तिसे जीविका चलाकर अन्तमें) प्रायश्चित्त करनेका विधान किया है, उसपर दृष्टिपात करो। फिर यदि हम आपत्तिकालमें भी (स्वाभाविक) कर्मोमें ही लगे हों और आपत्तिकाल न होनेपर भी अपने वर्णके विपरीत कर्मोमें स्थित हो रहे हों तो उस दशामें हमें देखकर तुम (अवश्य) हमारी निन््दा करो
avināśam icchatāṃ brāhmaṇānāṃ prāyaścittaṃ vihitaṃ yad vidhātrā | sampaśyethāḥ karmasu vartamānān vikarmasthān saṃjaya garhayes tvam, sūta ||
યુધિષ્ઠિરે કહ્યું— હે સૂત! બ્રાહ્મણવર્ગનો નાશ ન થાય એવી ઇચ્છા રાખનારાઓ માટે વિધાતાએ જે પ્રાયશ્ચિત્તનું વિધાન કર્યું છે, તેને જો. અને, સંજય, જો અમે આપત્તિકાળમાં તો પોતાના સ્વકર્મોમાં જ લાગેલા રહીએ, પરંતુ આપત્તિ ન હોય ત્યારે પોતાના વર્ણવિરુદ્ધ કર્મોમાં સ્થિત થઈએ—તો એવી સ્થિતિમાં અમને જોઈને તું નિશ્ચયે અમારી નિંદા કરજે.
युधिछिर उवाच