Shloka 4
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
कामा मनुष्यं प्रसजन्त एते धर्मस्य ये विघ्नमूलं नरेन्द्र | पूर्व नरस्तान् मतिमान् प्रणिघ्न- ल््लोंके प्रशंसां लभतेडनवद्याम्
kāmā manuṣyaṃ prasajanta ete dharmasya ye vighnamūlaṃ narendra | pūrvaṃ naras tān matimān praṇighnan loke praśaṃsāṃ labhate ’navadyām ||
સંજય બોલ્યો—હે નરેન્દ્ર! ધર્મમાં વિઘ્ન ઊભું કરવાનું મૂળ કારણ એવી આ કામનાઓ દરેક મનુષ્યને પોતાની તરફ ખેંચે છે. તેથી બુદ્ધિમાન પુરુષ પહેલાં આ કામનાઓને દમન કરે છે; ત્યારબાદ તે લોકમાં નિષ્કલંક, નિર્મળ પ્રશંસા પ્રાપ્ત કરે છે.
संजय उवाच
Educational Q&A
Desire (kāma) is identified as the root of impediments to dharma; the wise person subdues desire first, and thereby gains blameless reputation and moral standing in society.
In the Udyoga Parva context, Sañjaya addresses the king (Dhṛtarāṣṭra), offering ethical counsel: before political action and conflict, one must conquer inner impulses—especially desires that derail righteous conduct.