Shloka 6
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
स तु गत्वा च नगरं भायामिदमुवाच ह
sa tu gatvā ca nagaraṃ bhāryām idam uvāca ha | devi mayā mahān prayatnaḥ kṛtaḥ | tapasyā mahādevasya ārādhanā kṛtā | tataḥ bhagavān śaṅkaraḥ prasannaḥ san uvāca—pūrvaṃ te kanyā bhaviṣyati; punaḥ saiva putrarūpeṇa pariṇamiṣyati | mayā punaḥ punaḥ kevalaṃ putrārthaṃ yācitaṃ; kintu bhagavān śivaḥ etad daivasya vidhānam iti uktvā—idaṃ na parivartayituṃ śakyam; yad uktaṃ tad eva bhaviṣyati—iti |
પછી રાજા નગરમાં પાછા જઈ પત્નીને કહ્યું—“દેવી! મેં બહુ પ્રયત્ન કર્યો. તપસ્યા દ્વારા મહાદેવની આરાધના કરી. પ્રસન્ન થઈ શંકરે કહ્યું—પહેલાં તને પુત્રી થશે; પછી એ જ પુત્રરૂપે પરિણમશે. મેં વારંવાર માત્ર પુત્ર જ માગ્યો; પરંતુ શિવે કહ્યું કે આ દૈવવિધાન છે, બદલાઈ શકતું નથી; જે કહ્યું છે તે જ થશે.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even intense personal desire and effort may be bounded by daiva-vidhāna (the divine/fated order); one is urged to accept what is ordained while continuing to act with sincerity and devotion.
Drupada returns home and reports to his queen the result of his austerities: Śiva grants a boon that a daughter will be born first and later become a son; despite repeated requests for a son alone, Śiva insists the decree cannot be altered.