Shloka 146
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
ख्यापयामास राजेन्द्र पुत्रो होष ममेति वै । राजेन्द्र! तब पुत्रहीन राजा ट्रुपदकी मनस्विनी रानीने यह घोषणा करा दी कि यह मेरा पुत्र है
khyāpayāmāsa rājendra putro hoṣa mameti vai | rājendra! tadā putrahīno rājā drupadasya manasvinī rājñīneyaṃ ghoṣaṇāṃ kṛtavatī—"eṣa mama putraḥ" iti |
રાજેન્દ્ર! ત્યારે ધૈર્યવતી રાણીએ જાહેરમાં ઘોષણા કરાવી—“આ મારો પુત્ર છે.” પુત્રહીન દ્રુપદ માટે તેણે આ વાત પ્રગટ કરી।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the dharmic and political importance of publicly recognized succession: an heir is not merely a private matter but a social institution that stabilizes the kingdom and preserves lineage and legitimacy.
Bhishma narrates that a proclamation was made identifying a boy as the queen’s son; because Drupada lacked a son, the queen’s public declaration establishes the child’s status as heir.