Shloka 4
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
अस्त्रैरस्त्रेषु बहुधा हतेष्वेव च भारत । अक्रुध्यत महातेजास्त्यक्तप्राण: स संयुगे,भरतनन्दन! इस प्रकार बार-बार मेरे अस्त्रोंद्रार अपने अस्त्रोंके विनष्ट होनेपर महातेजस्वी परशुरामजी उस युद्धमें प्राणोंका मोह छोड़कर अत्यन्त कुपित हो उठे
astrair astreṣu bahudhā hateṣv eva ca bhārata | akrudhyata mahātejās tyaktaprāṇaḥ sa saṁyuge ||
હે ભરતનંદન! યુદ્ધમાં મારા અસ્ત્રોથી વારંવાર તેમના અસ્ત્રો નષ્ટ થતાં મહાતેજસ્વી પરશુરામજી પ્રાણમોહ ત્યજી અત્યંત ક્રોધિત થયા।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how repeated setbacks in conflict can inflame anger, and how a warrior may enter a state of reckless resolve (“tyaktaprāṇaḥ”), raising an ethical tension between valor and loss of self-control in battle.
Bhīṣma recounts that in his duel with Paraśurāma, Bhīṣma’s weapons repeatedly neutralized Paraśurāma’s weapons; provoked by this, Paraśurāma became intensely enraged and fought with disregard for his own life.