Shloka 30
भीष्म–रामजामदग्न्ययुद्धप्रस्थानवर्णनम्
Bhishma’s Account of Parashurama’s Challenge and the March to Kurukshetra
हत्वा हयांस्ततो राम: शीघ्रास्त्रेण महाहवे । अवाकिरन्मां विस्रब्धो बाणैस्तैलोमवाहिभि:,फिर तो परशुरामजी उस महासमरमें शीघ्र छोड़े हुए अस्त्रद्वारा मेरे घोड़ोंको मारकर निर्भय हो मेरे ऊपर पाँखसे उड़नेवाले बाणोंसे वर्षा करने लगे
hatvā hayāṁs tato rāmaḥ śīghrāstreṇa mahāhave | avākiran māṁ visrabdho bāṇais tailomavāhibhiḥ ||
પછી તે મહાસમરમાં રામ (પરશુરામ) એ શીઘ્રાસ્ત્ર વડે મારા ઘોડાઓને મારી નાખ્યા; ત્યારબાદ નિર્ભય અને અડગ બની, પાંખે ઉડતા હોય એવા બાણોથી મારા પર બાણવર્ષા કરવા લાગ્યા.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ethic of decisive action and steadfastness in battle: once advantage is gained (disabling the opponent’s mobility by killing the horses), the combatant presses forward without hesitation. It also underscores how prowess and fearlessness can intensify conflict, reminding readers that martial excellence carries grave consequences.
Bhīṣma narrates that Paraśurāma first kills Bhīṣma’s horses using a swift missile in the great duel, then—now confident—continues by showering Bhīṣma with a dense volley of fast-flying arrows.