Shloka 68
Ulūka’s Provocation and Keśava’s Counter-Message (उलूकदूत्ये केशवप्रत्युत्तरम्)
निहनिष्यामि तरसा तस्य कालो5यमागत: । “कुन्तीकुमार! तुम जो कहा करते हो कि मैं युद्धमें धृतराष्ट्रके पुत्रोंको वेगपूर्वक मार डालूँगा
nihaniṣyāmi tarasā tasya kālo ’yam āgataḥ |
સંજયે કહ્યું—“હું તેને વેગથી સંહાર કરી દઈશ; તેનો કાળ હવે આવી પહોંચ્યો છે. હે ભારત! તું તો વહેંચવામાં, ખાવામાં અને પીવામાં જ પુરસ્કારને યોગ્ય છે.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kāla (the decisive moment) as a moral-psychological frame for action: the speaker presents violent resolve not as random aggression but as something that has become 'due'—a common Mahābhārata way of linking human agency with the pressure of destiny and circumstance.
Sañjaya reports a declaration of imminent action: someone asserts that the moment has arrived to swiftly kill an opponent. The emphasis is on urgency (tarasā) and on the arrival of the fated hour (kālaḥ … āgataḥ).