Shloka 52
Ulūka’s Provocation and Keśava’s Counter-Message (उलूकदूत्ये केशवप्रत्युत्तरम्)
द्रोणादस्त्राणि संप्राप्प कृपाच्च भरतर्षभ । तुल्ययोनौ समबले वासुदेव॑ समाश्रित:
droṇād astrāṇi saṃprāpya kṛpāc ca bharatarṣabha | tulyayonau samabale vāsudevaṃ samāśritaḥ ||
સંજયે કહ્યું—હે ભરતશ્રેષ્ઠ! દ્રોણ અને કૃપ પાસેથી અસ્ત્રવિદ્યા મેળવી, જન્મ અને બળમાં અમારાં સમાન હોવા છતાં તું વાસુદેવ (શ્રીકૃષ્ણ)નો આશ્રય લીધો છે; તો પછી યુદ્ધથી ડરવું કે પાછા હટવાનું કેમ વિચારે છે?
संजय उवाच
Educational Q&A
Competence gained through disciplined training (from Droṇa and Kṛpa) should be joined with right reliance: taking refuge in Kṛṣṇa (Vāsudeva) removes hesitation and supports steadfastness in one’s dharma, especially the kṣatriya obligation to face a just war without fear.
Sanjaya addresses a Bharata hero (contextually, Arjuna) and reminds him that he has mastered weapons under renowned teachers and is equal in birth and strength to his opponents; moreover, he has Kṛṣṇa’s support. Therefore, Sanjaya urges him not to shrink from the coming battle.