Shloka 10
उद्योगपर्व — अध्याय १४० (कृष्णेन कर्णं प्रति पाण्डवबल-वैशिष्ट्यप्रदर्शनम्) / Udyoga Parva, Chapter 140
Krishna’s appraisal of Pandava advantage and war portents
नाम वै वसुषेणेति कारयामास वै द्विजै: । माधव! उन्होंने मेरे जातकर्म आदि संस्कार करवाये तथा जनार्दन! उन्होंने ही पुत्रप्रेमवश शास्त्रीय विधिसे ब्राह्मणोंद्वारा मेरा “वसुषेण” नाम रखवाया ।। भार्याश्नोढा मम प्राप्ते यौवने तत्परिग्रहात्
nāma vai vasuṣeṇeti kārayāmāsa vai dvijaiḥ | mādhava! te me jātakarma-ādi-saṃskārān kārayāmāsuḥ tathā janārdana! te eva putra-premavaśāt śāstrīya-vidhinā brāhmaṇair mama “vasuṣeṇa” nāma sthāpayāmāsuḥ || bhāryāśnūḍhā mama prāpte yauvane tat-parigrahāt |
માધવ! તેમણે મારા જાતકર્મ વગેરે સંસ્કારો કરાવ્યા; અને જનાર્દન! પુત્રપ્રેમથી શાસ્ત્રીય વિધિ અનુસાર દ્વિજોથી મારું નામ ‘વસુષેણ’ રાખાવ્યું. પછી યૌવન પ્રાપ્ત થતાં વિધિપૂર્વક મેં પત્ની ગ્રહણ કરી.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharma as lived through śāstric rites: identity and social legitimacy are shaped by saṃskāras (birth-rites, naming) performed according to scriptural procedure, and by the ethical force of parental affection that seeks to place a child within a recognized dharmic framework.
Karna speaks to Kṛṣṇa, recounting how his guardians arranged his Vedic sacraments and had Brahmins confer on him the name ‘Vasuṣeṇa’; he then notes that upon reaching youth he accepted a wife, continuing the expected life-course within social and ritual norms.