Shloka 7
जो संकटमें पड़े हुए राजाके राज्यको अपना ही मानकर उसकी तथा राजाकी रक्षाके लिये कृतसंकल्प होते हैं, ऐसे सुह्दोंको तू कभी अपनेसे विलग न कर और वे भी भयभीत अवस्थामें तेरा परित्याग न करें ।। प्रभावं पौरुषं बुद्धिं जिज्ञासन्त्या मया तव । विदधत्या समाश्वासमुक्त तेजोविवृद्धये
prabhāvaṃ pauruṣaṃ buddhiṃ jijñāsantyā mayā tava | vidadhatyā samāśvāsam uktaṃ tejo-vivṛddhaye ||
તારો સાચો પ્રભાવ, પૌરુષ અને બુદ્ધિબળ જાણવાની ઇચ્છાથી, તારો તેજ અને આત્મવિશ્વાસ વધે એ માટે મેં આશ્વાસનરૂપ વચનો કહ્યા છે. તેથી જે સુહૃદો સંકટમાં રાજાનું રાજ્ય પોતાનું જ માની રાજા અને રાજ્ય—બન્નેની રક્ષા માટે કૃતસંકલ્પ થાય છે, તેમને તું કદી પોતાથી અલગ ન કર; અને ભય ઊભો થાય ત્યારે તેઓ પણ તારો પરિત્યાગ ન કરે.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
A ruler (or leader) must cherish and retain loyal well-wishers who stand firm in crisis, protecting both the person and the polity; such allies should not be cast off, and they in turn should not abandon the leader in fear. Encouragement that strengthens tejas (moral courage and resolve) is presented as a means to sustain this bond.
A ‘son’ addresses counsel to another, stating that the reassurance just offered was meant to test/understand the other’s capability (influence, valor, judgment) and to increase his confidence. The speech then pivots to political-ethical advice about maintaining steadfast allies during a kingdom’s distress.