Shloka 11
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
यो होवमविनीतेन रमते पुत्र नप्तृणा । अनुत्थानवता चापि दुर्विनीतेन दुर्धिया
yo hovam avinītena ramate putra naptṛṇā | anutthānavatā cāpi durvinītena durdhiyā | sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ |
પુત્ર! જે આ રીતે વિનયહીન અને અશિક્ષિત પૌત્રમાં આનંદ માને છે, તથા ઉદ્યમરહિત, દુર્વિનીત અને દુર્બુદ્ધિ પુત્રમાં સુખ સમજે છે—એવો અધમ પુરુષ ન આ લોકમાં સુખ પામે છે, ન પરલોકમાં. કારણ કે એવા અયોગ્ય પુત્ર-પૌત્ર કર્તવ્યકર્મ કરતા નથી; અને કરે તો પણ નિંદિત કર્મ જ કરે છે.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Delighting in undisciplined, idle, and ill-trained offspring is self-defeating: without proper upbringing and right conduct, neither worldly prosperity nor spiritual merit arises, so happiness is lost both here and hereafter.
In a didactic exchange within the Udyoga Parva, the speaker (the son) delivers a moral warning about lineage and responsibility, stressing that the worth of progeny lies in disciplined effort and righteous action, not merely in having descendants.