Shloka 30
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
अहं तु सर्वास्तनयाननुजानामि ते नृप । “नरेश्वर! यह दुर्योधन जैसा चाहता है, वैसा ही हो। मैं आपके सभी पुत्रोंको इसके लिये आज्ञा देता हूँ ।। एतच्छुत्वा तु विदुरं धृतराष्ट्रो3भ्यभाषत । क्षिप्रमानय तं पापं राज्यलुब्धं सुयोधनम्,यह सुनकर धृतराष्ट्रने विदुरसे कहा--“तुम उस पापात्मा राज्यलोभी दुर्योधनको उसके मित्रों, मन्त्रियों, भाइयों तथा अनुगामी सेवकोंसहित शीघ्र मेरे पास बुला लाओ। यदि पुनः उसे सन्मार्गपर उतार सकूँ तो अच्छा होगा”
ahaṁ tu sarvās tanayān anujānāmi te nṛpa | etac chrutvā tu viduraṁ dhṛtarāṣṭro 'bhyabhāṣata | kṣipram ānaya taṁ pāpaṁ rājya-lubdhaṁ suyodhanam |
હે નૃપ, હું તમારા સર્વ પુત્રોને તેની પરવાનગી આપું છું. આ સાંભળીને ધૃતરાષ્ટ્રે વિદુરને કહ્યું—“ઝડપથી તે પાપાત્મા, રાજ્યલોભી સુયોધનને અહીં લાવી દે; તેના મિત્રો, મંત્રીઓ, ભાઈઓ અને અનુગામી સેવકો સહિત. જો હું તેને ફરી સન્માર્ગે વાળી શકું તો તે જ કલ્યાણ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked desire for power (rājya-lobha) is portrayed as a moral failing that endangers family and kingdom; even a king’s late wish to correct a wrong path must contend with the consequences of earlier indulgence and weak restraint.
After hearing a decisive statement granting the sons freedom to act as Duryodhana wishes, Dhṛtarāṣṭra urgently instructs Vidura to summon Duryodhana (with his circle) so that he might still attempt to redirect him toward righteous conduct and avert disaster.