Shloka 44
तैहिं सम्प्रीयमाणस्त्वं सर्वान् कामानवाप्स्यसि | पाण्डवैर्निर्मितां भूमिं भुउजानो राजसत्तम
taiḥ saṁprīyamāṇas tvaṁ sarvān kāmān avāpsyasi | pāṇḍavair nirmitāṁ bhūmiṁ bhuñjāno rājasattama ||
તેમની સાથે સ્નેહપૂર્વક રહી તેમની પ્રસન્નતા મેળવો તો તું સર્વ ઇચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત કરશ. હે રાજશ્રેષ્ઠ, પાંડવોએ સ્થાપિત અને સુરક્ષિત કરેલી આ ભૂમિનો ઉપભોગ કરી શાસન કર.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames political success as rooted in concord: by maintaining goodwill and reconciliation with rightful allies (here, the Pāṇḍavas), a ruler gains legitimate enjoyment of sovereignty and the fulfillment of aims. It implies that prosperity and stable rule arise from ethical relationship-building rather than coercion.
Vaiśampāyana narrates a piece of counsel directed to a king: if he remains reconciled with “them” (contextually, the Pāṇḍavas and their side), he will obtain all desired outcomes and can rightly rule the territory that the Pāṇḍavas have established/secured.