Shloka 17
नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven
“गालव! तुमने पहले ही इसे यहीं क्यों नहीं दे दिया, जिससे मुझे ही वंशप्रवर्तक चार पुत्र प्राप्त हो जाते ।। प्रतिगृह्ञामि ते कन्यामेकपुत्रफलाय वै । अश्वाश्चाश्रममासाद्य चरन्तु मम सर्वश:,“अच्छा, अब मैं एक पुत्ररूपी फलकी प्राप्तिके लिये तुमसे इस कन्याको ग्रहण करता हूँ। ये घोड़े मेरे आश्रममें आकर सब ओर चरें”
Nārada uvāca: Gālava! tvayā pūrvam eva iyam iha kasmān na pradattā, yena mamaiva vaṁśa-pravartakāś catvāraḥ putrāḥ prāptā bhaveyuḥ. pratigṛhṇāmi te kanyām eka-putra-phalāya vai. aśvāś cāśramam āsādya carantu mama sarvaśaḥ.
નારદે કહ્યું—“ગાલવ! તું એને પહેલાં જ અહીં કેમ ન આપી, જેથી મને જ વંશપ્રવર્તક ચાર પુત્ર મળ્યા હોત? સારું; હવે એક પુત્રરૂપ ફળ માટે હું તારી પાસેથી આ કન્યાને સ્વીકારું છું. અને આ ઘોડાં મારા આશ્રમમાં આવી સર્વત્ર નિર્ભયપણે ચરે—એ બધાં મારા જ ગણાય.”
नारद उवाच