Shloka 14
Uttarā-diśā Māhātmya — Suparṇa’s Praise of the Northern Quarter
Suparṇa–Gālava Saṃvāda
अत्र वायुस्तथा वह्लिराप: खं चापि गालव । अलह्रिकं चैव नैशं च दु:खं स्पर्श विमुड्चति,गालव! वायु, अग्नि, जल और आकाश--ये सब इस दिशामें रात्रि और दिनके दुःखदायी स्पर्शका परित्याग करते हैं (अर्थात् यहाँ इनका स्पर्श सदा सुखद ही होता है)
atra vāyus tathā vahnir āpaḥ khaṃ cāpi gālava | alahrikaṃ caiva naiśaṃ ca duḥkhaṃ sparśaṃ vimuñcati ||
યુપર્ણ બોલ્યા—હે ગાલવ! અહીં વાયુ, અગ્નિ, જળ અને આકાશ—આ બધાં રાત્રિ અને દિવસથી ઉપજતો દુઃખદ સ્પર્શ ત્યજી દે છે. આ પ્રદેશમાં તેમનો સ્પર્શ સ્વભાવથી જ સુખદ અને શાંતિદાયક હોય છે.
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a place or state where the elemental forces (wind, fire, water, space) are free from the harsh, suffering-producing ‘touch’ associated with day and night—suggesting an environment aligned with harmony and relief from distress, a motif often used to indicate auspiciousness, purity, or a spiritually favorable realm.
Yuparṇa addresses Gālava and describes the qualities of the locale they are discussing: even the basic elements behave gently there, abandoning the painful sensations that ordinarily arise through the alternations of night and day.