Shloka 14
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद् गालवो मुनि: । गौरवाद् बहुमानाच्च हार्देन प्रियकाम्यया
tasya śuśrūṣaṇe yatnam akarod gālavō muniḥ | gauravād bahumānāc ca hārdena priyakāmyayā ||
તેમના પ્રત્યે ગૌરવ, વિશેષ આદર-સન્માન અને હૃદયપૂર્વકની પ્રેમભક્તિના કારણે, તેમને પ્રસન્ન કરવા ગાલવ મુનિ યત્નપૂર્વક સેવા-શુશ્રૂષામાં લાગેલા રહેતા।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that śuśrūṣā—attentive service and care—is a form of dharma when motivated by reverence, genuine respect, and heartfelt devotion, aiming at the well-being and satisfaction of the one served rather than personal gain.
Nārada describes Gālava’s conduct: he diligently attends and serves ‘him’ (the person previously mentioned in the chapter) with sustained effort, driven by esteem, honor, and affectionate desire to please.