Shloka 12
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
भुक्त मे तिष्ठ तावत् त्वमित्युक्त्वा भगवान् ययौ । विश्वामित्रस्ततो राजन् स्थित एव महाद्युति:
bhukta me tiṣṭha tāvat tvam ity uktvā bhagavān yayau | viśvāmitras tato rājan sthita eva mahādyutiḥ ||
ભગવાન ધર્મે કહ્યું, ‘મેં ભોજન કરી લીધું છે; તું હમણાં અહીં જ રહે,’ અને ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા. રાજન, ત્યાર પછી મહાતેજસ્વી વિશ્વામિત્ર એ જ સ્થિતિમાં ઊભા રહ્યા।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as restraint and endurance: even when dismissed or left waiting, a disciplined person maintains composure and steadiness rather than reacting with anger or entitlement.
Dharma tells Viśvāmitra that he has already eaten and instructs him to stay for the moment; Dharma then leaves. Viśvāmitra, described as greatly radiant, remains standing there exactly as he was, continuing to bear the circumstance.