Shloka 38
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
इन महातपस्वी नारदजीने उस समय भगवान् विष्णुके माहात्म्यको प्रत्यक्ष देखा था। वे चक्र और गदा धारण करनेवाले भगवान् विष्णु ही ये “श्रीकृष्ण' हैं ।। वैशम्पायन उवाच दुर्योधनस्तु तच्छुत्वा नि:श्वसन् भूकुटीमुख: । राधेयमभिसम्प्रेक्ष्य जहास स्वनवत् तदा,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! कण्वका वह कथन सुनकर दुर्योधनकी भौंहें तन गयीं। वह लम्बी साँस खींचता हुआ राधानन्दन कर्णकी ओर देखकर जोर-जोरसे हँसने लगा
vaiśampāyana uvāca | duryodhanas tu tac chrutvā niḥśvasan bhṛkuṭīmukhaḥ | rādheyam abhisamprekṣya jahāsa svanavat tadā ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—એ વાત સાંભળીને દુર્યોધન ભારે શ્વાસ લેતો, ભ્રૂકુટી ચઢાવેલા મુખે, રાધેય કર્ણ તરફ જોઈ ત્યારે ઊંચા સ્વરે હસી પડ્યો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical failure: when confronted with weighty counsel or sacred testimony, a mind ruled by pride responds with anger and mockery rather than self-examination. Such reactions harden adharma and accelerate downfall.
After hearing the preceding statement, Duryodhana becomes visibly tense—sighing and frowning—then turns to Karṇa (Rādheya) and laughs loudly, signaling defiance and seeking reinforcement from his ally.