Shloka 4
रसातल-वर्णनम्
Rasātala Description: Surabhi, Phenapāḥ, and the Directional Cows
पक्षिराजाभिजात्यानां सहस्राणि शतानि च | कश्यपस्य ततो वंशे जातैर्भूतिविवर्धनै:,देवसारथि मातले! यहाँ विनतानन्दन गरुड़के छ: पुत्रोंने अपनी वंशपरम्पराका विस्तार किया है, जिनके नाम इस प्रकार हैं--सुमुख, सुनामा, सुनेत्र, सुवर्चा, सुरुच तथा पक्षिराज सुबल। विनताके वंशकी वृद्धि करनेवाले, कश्यपकुलमें उत्पन्न हुए तथा ऐश्वर्यका विस्तार करनेवाले इन छहों पश्षियोंने गरुड़-जातिकी सैकड़ों और सहस्रों शाखाओंका विस्तार किया है
pakṣirājābhijātyānāṁ sahasrāṇi śatāni ca | kaśyapasya tato vaṁśe jātair bhūtivivardhanaiḥ, devasārathi mātale |
નારદે કહ્યું—હે દેવસારથિ માતલિ! કશ્યપના વંશમાં પક્ષિરાજની જાતિના સમૃદ્ધિ વધારનારા વંશજો જન્મ્યા અને તેઓ સૈકડો તથા હજારો શાખાઓમાં પ્રસરી ગયા।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the Mahābhārata’s view that cosmic order is sustained through well-defined lineages and their responsible flourishing—prosperity (bhūti) is portrayed as an outcome of orderly propagation within dharmic creation.
Nārada addresses Mātali and begins describing how, within Kaśyapa’s lineage, the bird-king’s race proliferated into innumerable branches—setting up a genealogical account of Garuḍa’s line.