Shloka 5
Chapter 10: Survivors Console the Royal Couple and Disperse (धृतराष्ट्र–गान्धारी प्रति निवेदनम्)
ता: समासाद्य राजानं भृशं॑ शोकसमन्विता: । आमन्त्रयान्योन्यमीयु: सम भृशमुच्चुक्रुशुस्तत:
tāḥ samāsādya rājānaṁ bhṛśaṁ śokasamanvitāḥ | āmanttrayānyonyam īyuḥ sama bhṛśam uccukruśus tataḥ ||
અતિશય શોકથી વ્યાપ્ત તે સ્ત્રીઓ રાજા પાસે પહોંચી; પરસ્પર એકબીજાને બોલાવી તેઓ સાથે સાથે આગળ વધ્યાં અને પછી ઊંચે સ્વરે વિલાપ કરવા લાગી।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical cost of war: even in a royal setting, power and victory cannot shield anyone from the collective suffering that follows mass violence. It points toward compassion and sober reflection as necessary responses to catastrophe.
A group of grief-stricken women approach the king; after speaking among themselves, they proceed together and then break into loud wailing, signaling the beginning or continuation of communal mourning in the Strī Parva context.