Shloka 5
Kṣātra-dharma in Campaign and Battle: Protection, Purification, and the Ideal Warrior’s End (क्षात्रधर्मः—अभियानयुद्धे रक्षणदानशुद्धिः)
अपविध्यन्ति पापानि दानयज्ञतपोबलै: । अनुग्रहाय भूतानां पुण्यमेषां विवर्धते,वे दान, यज्ञ और तपके प्रभावसे अपने सारे पाप नष्ट कर डालते हैं; फिर तो प्राणियोंपर अनुग्रह करनेके लिये उनके पुण्यकी वृद्धि होती है
apavidhyanti pāpāni dānayajñatapo-balaiḥ | anugrahāya bhūtānāṁ puṇyam eṣāṁ vivardhate ||
ભીષ્મે કહ્યું—દાન, યજ્ઞ અને તપના બળથી તેઓ પોતાના પાપો દૂર કરી દે છે. ત્યારબાદ પ્રાણીઓ પર અનુગ્રહ કરવા માટે તેમનું પુણ્ય વધતું જાય છે—જેથી તેમની સદ્ગુણતા અન્યના હિતનું સાધન બને.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sins are overcome through the disciplined power of dāna (charity), yajña (sacrificial duty), and tapas (austerity). When one’s conduct turns toward compassionate support of all beings, one’s puṇya (merit) naturally grows, making virtue both self-purifying and socially beneficial.
In the Śānti Parva discourse, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma after the war. Here he describes how righteous practices cleanse wrongdoing and how the resulting merit is meant to be directed toward the welfare of living beings through compassion and beneficence.