Shloka 20
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
यानि मिथ्याभिशस्तानां पतन्त्यश्रूणि रोदताम् । तानि पुत्रान् पशून् घ्नन्ति तेषां मिथ्याभिशंसनात्,झूठे अपराध लगाये जानेपर रोते हुए दीन-दुर्बल मनुष्योंके नेत्रोंसे जो आँसू गिरते हैं, वे मिथ्या कलंक लगानेके कारण उन अपराधियोंके पुत्रों और पशुओंका नाश कर डालते हैं
yāni mithyābhiśastānāṁ patanty aśrūṇi rodatām | tāni putrān paśūn ghnanti teṣāṁ mithyābhiśaṁsanāt ||
ઉતથ્ય બોલ્યા— જેમને ખોટી રીતે દોષારોપણ કરવામાં આવે છે, તેઓ રડતાં રડતાં જે આંસુ પાડે છે તે વ્યર્થ નથી જતા. એ જ મિથ્યા અપવાદના કારણે તે આંસુ આરોપ કરનારાના પુત્રો અને પશુધનનો નાશ કરે છે.
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
False accusation (mithyābhiśaṁsana) is a grave adharma: the suffering it causes to the innocent returns upon the slanderer as destructive karmic consequence, symbolized by the tears of the wronged bringing ruin to the wrongdoer’s lineage and wealth.
In a didactic discourse within Śānti Parva, the sage Utathya warns about the moral and practical danger of condemning people unjustly. He frames the harm as immediate and tangible—loss of children and cattle—underscoring the social and cosmic seriousness of slander.