Shloka 25
ततस्तस्मादपाक्रम्य सागच्छत् पाकशासनम् | अथ सो<न्वतपत् पश्चाच्छियं दृष्टवा पुरन्दरे,बलिसे हटकर वह राजलक्ष्मी देवराज इन्द्रके पास चली गयी। फिर इन्द्रके पास उस लक्ष्मीको देखकर राजा बलिको बड़ा पश्चात्ताप होने लगा
tatas tasmād apākramya sāgacchat pākaśāsanam | atha so 'nvatapat paścāc chriyaṁ dṛṣṭvā purandare ||
ઉતથ્યએ કહ્યું— ત્યારબાદ તેમાંથી દૂર થઈ તે શ્રી (રાજલક્ષ્મી) પાકશાસન ઇન્દ્ર પાસે ગઈ. અને પુરંદર ઇન્દ્ર પાસે તે લક્ષ્મીને જોઈને બલિને પછી ભારે પશ્ચાત્તાપ થયો.
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
Royal fortune (Śrī) is not a fixed possession; it follows merit, right conduct, and fitness for rule. When one becomes unworthy, prosperity departs, and regret arises only after the loss—so vigilance in dharma must precede decline.
Śrī, personified as royal prosperity, withdraws from Bali and goes to Indra (called Pākaśāsana/Purandara). Seeing Śrī with Indra, Bali is overcome with remorse, recognizing that his sovereignty and splendor have shifted away from him.