Shloka 5
Adhyāya 90 — Protection of Livelihoods, Brahmanical Subsistence Norms, and Royal Oversight (राष्ट्रवृत्ति-राष्ट्रगुप्ति-उपदेशः)
असंशयं निवर्तेत न चेद् वक्ष्यत्यतः परम् । पूर्व परोक्ष॑ं कर्तव्यमेतत् कौन्तेय शाश्वतम्,इतना सुनकर वह निश्चय ही लौट आयेगा। यदि इतनेपर भी वह कुछ न बोले तो राजाको इस प्रकार कहना चाहिये--“भगवन्! मेरे द्वारा जो पहले अपराध बन गये हों, उन्हें आप भूल जाये, कुन्तीनन्दन! इस प्रकार विनयपूर्वक ब्राह्मणको प्रसन्न करना राजाका सनातन कर्तव्य है
asaṁśayaṁ nivarteta na ced vakṣyaty ataḥ param | pūrva-parokṣaṁ kartavyam etat kaunteya śāśvatam ||
ભીષ્મે કહ્યું—“નિઃસંદેહ તે પાછો વળશે. છતાં પણ તે આગળ કશું ન બોલે, તો રાજાએ આ રીતે કહેવું જોઈએ—‘ભગવન્! મારી તરફથી પહેલાં જે અપરાધ થયા હોય, તે આપ ક્ષમા કરો.’ હે કુંતીનંદન, વિનય અને આદરથી બ્રાહ્મણને પ્રસન્ન કરવું રાજાનું શાશ્વત કર્તવ્ય છે.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler must uphold rajadharma by using humility and conciliatory speech—especially toward brahmins—asking forgiveness for prior faults and seeking to restore goodwill; this is presented as a timeless duty.
Bhishma instructs Kaunteya (Yudhishthira) on how a king should respond when dealing with a brahmin who remains silent or displeased: first expect him to relent, but if he does not speak, the king should explicitly request pardon for earlier offences and thereby pacify him.