Shloka 25
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
साधारण अवस्थामें प्रत्येक मनुष्यका मन शब्द, स्पर्श, रूप, रस और गन्धमें आनन्दका अनुभव करता है; परंतु भयभीत मनुष्यको उन सभी भोगोंमें कोई सुख नहीं मिलता है, इसलिये जो अभयदान करनेवाला है, उसीको महान् फलकी प्राप्ति होती है; क्योंकि तीनों लोकोंमें प्राणदानके समान दूसरा कोई दान नहीं है ।। इन्द्रो राजा यमो राजा धर्मो राजा तथैव च । राजा बिभर्ति रूपाणि राज्ञा सर्वमिदं धृतम्,राजा इन्द्र है, राजा यमराज है तथा राजा ही धर्मराज है। राजा अनेक रूप धारण करता है और राजाने ही इस सम्पूर्ण जगत्को धारण कर रखा है
sādhāraṇāvasthāyāṁ pratyekaṁ manuṣyasya manaḥ śabda-sparśa-rūpa-rasa-gandheṣu ānandaṁ anubhavati; bhayabhītas tu manuṣyaḥ sarveṣu teṣu bhogeṣu sukhaṁ na vindati; tasmād abhaya-dāyī mahān phalaṁ prāpnoti, yataḥ trailokye prāṇa-dāna-samo ’nyaḥ dāna-viśeṣo nāsti. indro rājā yamo rājā dharmo rājā tathaiva ca; rājā bibharti rūpāṇi, rājñā sarvam idaṁ dhṛtam.
સાધારણ સ્થિતિમાં મનુષ્યનું મન શબ્દ, સ્પર્શ, રૂપ, રસ અને ગંધમાં આનંદ અનુભવે છે; પરંતુ ભયગ્રસ્ત મનુષ્યને એ તમામ ભોગોમાં સુખ મળતું નથી. તેથી જે અભયદાન આપે છે તે મહાન ફળ પામે છે; કારણ કે ત્રણ લોકમાં પ્રાણદાન સમાન બીજું કોઈ દાન નથી. રાજા ઇન્દ્ર છે, રાજા યમ છે, રાજા ધર્મ પણ છે. રાજા અનેક રૂપ ધારણ કરે છે, અને રાજા દ્વારા જ આ સમગ્ર જગત ધારણ થયું છે।
ऐल उवाच