Shloka 22
Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
राजर्षित्वेन राजेन्द्र भैक्ष्यचर्या न सेवया । अपेतगृहधर्मोडपि चरेज्जीवितकाम्यया,गृहस्थ-धर्मोका त्याग कर देनेपर भी क्षत्रियको ऋषिभावसे वेदान्तश्रवण आदि संन्यास-धर्मका पालन करते हुए जीवनरक्षाके लिये ही भिक्षाका आश्रय लेना चाहिये, सेवा करानेके लिये नहीं
bhīṣma uvāca | rājarṣitvena rājendra bhaikṣyacaryā na sevayā | apetagṛhadharmo 'pi carej jīvitakāmyayā ||
ભીષ્મે કહ્યું— હે રાજેન્દ્ર, જે રાજર્ષિભાવથી જીવન જીવે છે, તેણે જીવનનિર્વાહ માટે સેવા નહીં, પરંતુ ભૈક્ષ્યચર્યાનો આશ્રય લેવો જોઈએ. ગૃહસ્થધર્મ ત્યજી દીધા પછી પણ વેદાંત-શ્રવણ વગેરે સંન્યાસધર્મોનું પાલન કરતાં, માત્ર પ્રાણરક્ષા માટે જ ભિક્ષા ગ્રહણ કરવી; સેવાવૃત્તિ માટે નહીં.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that a Kshatriya who adopts a renunciant, royal-sage mode of life should not seek livelihood through service or dependence on employment; he may accept alms only as a minimal support to preserve life while pursuing renunciant disciplines and spiritual inquiry.
In the Shanti Parva instruction to the king, Bhishma lays down norms of conduct for one who has withdrawn from householder duties: the proper means of sustenance is restrained mendicancy (bhaikṣya), not service, emphasizing dignity, detachment, and ethical self-restraint.