Shloka 30
अध्याय ५७ — राज्ञः नित्यप्रयत्नः, रक्षा-प्रधानता, तथा त्याग-नीतिः
Chapter 57: Constant Royal Vigilance, Primacy of Protection, and Principles of Dismissal
प्राज्ञस्त्यागगुणोपेत: पररन्ध्रेषु तत्पर: । सुदर्श: सर्ववर्णानां नयापनयवित् तथा
prājñas tyāga-guṇopetaḥ para-randhreṣu tat-paraḥ | sudarśaḥ sarva-varṇānāṁ nayāpanaya-vit tathā ||
જે પ્રાજ્ઞ ત્યાગગુણથી યુક્ત હોય, પરના દુર્બળ છિદ્રો પર સાવચેત નજર રાખે, સર્વ વર્ણોના સ્વભાવને સારી રીતે પરખે, તથા નીતિ-અનીતિ—ગ્રહણ અને ત્યાગ—બંને જાણે।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma defines the prājña (wise person) as one who combines inner renunciation with sharp discernment: he knows what to accept and what to reject (naya vs. apanaya) and can judge situations and people clearly, including recognizing vulnerabilities that affect practical decision-making.
Within the Śānti Parva’s instruction on dharma and governance after the war, Bhīṣma continues advising the listener on the qualities of an ideal counselor/leader—highlighting renunciation, clear judgment across society, and competence in sound versus unsound policy.