Shloka 17
दिव्यास्त्राणि महातेजा यो धारयति बुद्धिमान | साड़ांश्व॒ चतुरो वेदांस्तमस्मि मनसा गत:,जो महातेजस्वी बुद्धिमान भीष्म दिव्यास्त्रों तथा अंगोंसहित चारों वेदोंको धारण करते हैं, उन्हींके चिन्तनमें मेरा मन लगा हुआ था
divyāstrāṇi mahātejā yo dhārayati buddhimān | sāḍaṅś ca caturo vedāṁs tam asmi manasā gataḥ ||
મહાતેજસ્વી બુદ્ધિમાન ભીષ્મ દિવ્યાસ્ત્રો ધારણ કરે છે અને અંગો સહિત ચારેય વેદોને પણ ધારણ-રક્ષે છે—એ જ ભીષ્મના ચિંતનમાં મારું મન લાગ્યું હતું।
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
True excellence is portrayed as a union of inner discernment and outer capability: the ideal figure is both a master of divine weapons (power under discipline) and a sustainer of Vedic knowledge with its Vedāṅgas (learning grounded in dharma).
Vāsudeva expresses that his mind is fixed on a particular great and wise person—implicitly the revered authority being discussed in this context—describing him as one who embodies both martial mastery and comprehensive Vedic learning.