Shloka 10
Kṛṣṇa’s Dhyāna and the Prompt to Question Bhīṣma (कृष्णध्यानं भीष्मप्रश्नप्रेरणा च)
मैं आपकी शरणमें आया हुआ भक्त हूँ और माथा टेककर आपके चरणोंमें प्रणाम करता हूँ। धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ प्रभो! इस ध्यानका यथार्थ तत्त्व मुझे बता दीजिये ।। ततः स्वे गोचरे न्यस्य मनोबुद्धीन्द्रियाणि सः । स्मितपूर्वमुवाचेदं भगवान् वासवानुज:,युधिष्ठिरकी यह प्रार्थना सुनकर मन, बुद्धि तथा इन्द्रियोंको अपने स्थानमें स्थापित करके इन्द्रके छोटे भाई भगवान् श्रीकृष्ण मुस्कराते हुए इस प्रकार बोले
ahaṁ bhavataḥ śaraṇaṁ prāpto bhaktaḥ, śirasā ca bhavataḥ pādayoḥ praṇamāmi | dharmātmanāṁ śreṣṭha prabho! asya dhyānasya yathārtha-tattvaṁ me brūhi || tataḥ sve gocare nyasya mano-buddhīndriyāṇi saḥ | smita-pūrvam uvācedaṁ bhagavān vāsavānujaḥ ||
યુધિષ્ઠિરે પોતાને શરણાગત ભક્ત કહી, શિર નમાવી ચરણોમાં પ્રણામ કરીને ધર્માત્માઓમાં શ્રેષ્ઠ પ્રભુને આ ધ્યાનનું યથાર્થ તત્ત્વ પૂછ્યું. ત્યારે ઇન્દ્રના અનુજ ભગવાન શ્રીકૃષ્ણે મન, બુદ્ધિ અને ઇન્દ્રિયોને પોતાના-પોતાના સ્થાને સ્થિર કરીને, મંદ સ્મિત સાથે આ રીતે કહ્યું.
युधिछिर उवाच