Shloka 43
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
तपसा च सुतप्तेन यमेन नियमेन च । मन्वन्तरेषु पुत्रत्वमेवमेव प्रवर्तक:
tapasā ca sutaptena yamena niyamena ca | manvantareṣu putratvam evam eva pravartakaḥ ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા— સુસાધિત તપથી તથા યમ અને નિયમના અનુશાસનથી મન્વંતર પછી મન્વંતરમાં વારંવાર પુત્રત્વ પ્રાપ્ત થાય છે; આ કારણ-ધર્મ એ જ રીતે ફરી ફરી પ્રવર્તે છે.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ethical self-discipline—tapas supported by yama and niyama—functions as a continuing causal force, shaping one’s destiny and enabling repeated attainment of desired relational status (here, sonship) across cosmic cycles.
Vaiśampāyana states a general principle within the Śānti Parva’s instruction: through sustained ascetic and moral practice, beings secure particular outcomes that recur even across different Manvantaras, emphasizing continuity of karmic causation over vast time.