Shloka 33
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
ततो<थ वरदो देवो ब्रह्मा लोकपितामह: । असृजत् स ततो लोकान् कृत्स्नान् स्थावरजजड्भमान्
tato 'tha varado devo brahmā lokapitāmahaḥ | asṛjat sa tato lokān kṛtsnān sthāvarajaṅgamān ||
ત્યારબાદ વરદાયક દેવતા, લોકપિતામહ બ્રહ્માએ સૃષ્ટિકર્મ આરંભ્યું. તેમના પરથી જ સર્વ લોકો અને સર્વ પ્રાણીઓ—સ્થાવર અને જંગમ—ઉત્પન્ન થયા।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames creation as an ordered manifestation brought forth by Brahmā, implying a structured cosmos in which beings—immobile and mobile—have their proper place and can pursue dharma within a divinely established order.
Vaiśampāyana narrates that after the preceding event, Brahmā—described as the boon-giving grandsire of the worlds—creates the totality of realms and beings, encompassing both stationary and moving life.