Shloka 37
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
सावित्रीमप्यधीयीत शुचौ देशे मिताशन: । अहिंसो मन्दको<जल्पो मुच्यते सर्वकिल्बिषै:
sāvitrīm apy adhīyīta śucau deśe mitāśanaḥ | ahiṃso mandako jalpo mucyate sarvakilbiṣaiḥ ||
વ્યાસે કહ્યું—સાવિત્રી (ગાયત્રી) મંત્રનું પણ અધ્યયન અને જપ કરવો જોઈએ. જે શુદ્ધ સ્થાને મિતાહારી રહી, હિંસાનો સર્વથા ત્યાગ કરીને, સંયત અને અલ્પ વાણીથી જપ કરે છે, તે સર્વ પાપકલ્મષોથી મુક્ત થાય છે.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Sacred recitation (Sāvitrī/Gāyatrī) bears fruit when supported by ethical self-discipline: purity of place, moderation in food, complete non-violence, and restrained speech. Such integrated practice leads to purification and release from sin.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa instructs on a practical means of purification: the disciplined study/japa of the Sāvitrī mantra, framed as an ethical regimen rather than mere ritual.