Shloka 33
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
विद्यादेवंविधेनैषां गुरुलाघवनिश्चयम्
vidyād evaṃvidhenaiṣāṃ guru-lāghava-niścayam | paśu-pakṣiṇāṃ vadhaṃ kṛtvā bahūn anyān vṛkṣān ucchedya ca pāpa-yuktaḥ puruṣaḥ śuddhy-artham trīn ahāni trīṇi rātrīḥ kevalaṃ vāyuṃ pītvā tiṣṭhet, svaṃ pāpa-karma ca lokeṣu prakāśayet ||
વ્યાસે કહ્યું—આ રીતે આવા પાપોના ભાર અને હળવાશનો નિર્ણય કરવો જોઈએ. જે પુરુષ પશુ-પક્ષીઓનો વધ કરીને અને અન્ય અનેક વૃક્ષો કાપીને પાપથી કલુષિત થયો હોય, તેણે શુદ્ધિ માટે ત્રણ દિવસ અને ત્રણ રાત માત્ર વાયુને જ આહારરૂપે ગ્રહણ કરવો અને પોતાનું પાપકર્મ લોકો સમક્ષ પ્રગટ કરતું રહેવું જોઈએ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches proportional ethical judgment (assessing the gravity of sins) and prescribes atonement that combines austerity (a three-day fast described as ‘drinking only air’) with moral accountability through public disclosure of wrongdoing.
Vyāsa is explaining a rule of expiation: if a person has incurred sin by killing animals/birds and by cutting down many trees, he should undertake a severe three-day-and-night austerity and confess the act openly to others as part of purification.