Shloka 2936
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
यस्य प्रसादाद् वक्ष्यामि नारायणकथामिमाम् | वैशम्पायनजीने कहा--अमिततेजस्वी भगवान् व्यासको नमस्कार है, जिनके कृपाप्रसादसे मैं भगवान् नारायणकी यह कथा कह रहा हूँ
yasya prasādād vakṣyāmi nārāyaṇa-kathām imām |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—અમિત તેજસ્વી ભગવાન વ્યાસને નમસ્કાર; તેમની કૃપા-પ્રસાદથી જ હું ભગવાન નારાયણની આ પવિત્ર કથા કહું છું।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethic of humility in transmission of sacred knowledge: true narration is presented as possible through the grace (prasāda) of revered authorities—here, Vyāsa—and is oriented toward the divine subject, Nārāyaṇa.
The speaker Vaiśampāyana introduces the forthcoming Nārāyaṇa-related discourse, framing it as spoken by the power of another’s blessing and implicitly offering reverence to Vyāsa as the source and guarantor of the tradition.