Shloka 40
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
अथ दधीचस्तथैवाविमना: सुखदुःखसमो महायोगी आत्मानं समाधाय शरीरपरित्यागं चकार
atha dadhīcas tathaivāvimanaḥ sukhaduḥkha-samaḥ mahāyogī ātmānaṃ samādhāya śarīra-parityāgaṃ cakāra |
ત્યારે દધીચિ પૂર્વવત્ અચલ અને નિર્વિકાર રહ્યા; તેમના મનમાં રત્તીભર પણ ઉદાસી ન આવી. સુખ-દુઃખમાં સમભાવ ધરાવતા તે મહાયોગીએ આત્માને સમાધિમાં સ્થિર કરી, પરમાત્મામાં અંતઃસત્તાને સ્થાપી, દેહનો પરિત્યાગ કર્યો.
तास्त्वाष्ट उवाच क्व गमिष्यथास्यतां तावन्मया सह श्रेयो भविष्यन्तीति
Educational Q&A
The verse teaches equanimity and yogic composure: one who is steady amid pleasure and pain can gather the self in samādhi and meet death as a conscious act of renunciation rather than fear or despair.
Sage Dadhīca remains undepressed and resolute; as a perfected yogin he enters deep concentration and voluntarily relinquishes his body, presenting an ideal of serene, dharmic departure.