Shloka 183
नारायणीयमाख्यानम् (Nārāyaṇīyam Ākhyānam) — Nārada’s Return and Hymnic Consolidation
उत्तमां गतिमास्थाय पृष्ठतोडनुससार ह । उन्हें इस प्रकार सिद्धिके लिये उत्क्रण करते जान उनके पिता वेदव्यासजी भी स्नेहवश उत्तम गतिका आश्रय ले उनके पीछे-पीछे जाने लगे
uttamāṁ gatim āsthāya pṛṣṭhato 'nusasāra ha |
પરમ ઉત્તમ ગતિનો આશ્રય લઈને તે તેના પાછળ પાછળ અનુસર્યો. તેને આ રીતે સિદ્ધિ માટે ઊર્ધ્વગમન કરતાં જોઈ, સ્નેહવશ તેના પિતા મહર્ષિ વેદવ્યાસ પણ તે ઉત્તમ ગતિનો આશ્રય લઈને તેના અનુગામી બન્યા.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ‘uttamā gati’—the supreme spiritual course or destination—and shows how even great sages are drawn by both dharmic aspiration and human affection. It frames liberation not merely as doctrine but as a lived movement toward the highest good, witnessed and affirmed by elders.
A figure is described as adopting the ‘highest path’ and proceeding onward; another follows from behind. In the received contextual gloss, the follower is identified as Vedavyasa, who, seeing his son depart for spiritual accomplishment, follows him out of affection while also taking up that same supreme course.